Scoren tegen Ajax, spelen in het stadion van Bayer Leverkusen en als team een ereronde maken in De Goffert. Een kleine, maar veelzeggende greep uit Niels’ seizoen bij het Bijzondere Eredivisie team van N.E.C. Het was een bijzondere ervaring, waarin hij niet alleen mooie voetbalmomenten beleefde, maar ook stappen zette op het veld. Zijn ouders zagen van dichtbij wat die kans voor hem betekende.
“Ik voetbalde bij DIO’30 en ben via Henri gevraagd om bij N.E.C. te komen spelen”, vertelt Niels over hoe het twee seizoenen geleden begon. De kans om het voetballen als échte prof te ervaren liet Niels natuurlijk niet aan zich voorbijgaan. Een seizoen lang maakte hij deel uit van N.E.C. via de Bijzondere Eredivisie, een competitie waarin N.E.C. sinds het seizoen 2021-2022 voetballers met een beperking tussen de 10 en 18 jaar de kans geeft om voor de club uit te komen.
Niels kijkt vooral met ontzettend veel plezier terug op de wedstrijden die hij speelde. Hierin mochten ze onder andere uitkomen tegen ADO Den Haag, Ajax, AZ en SC Cambuur, maar ook een uitstapje naar Duitsland maakte indruk. “We mochten tegen Bayer Leverkusen spelen in het grote stadion. Dat vond ik heel mooi. Je staat daar ineens in een écht stadion, dat is toch anders dan wanneer je gewoon bij je eigen club voetbalt”, vertelt hij. Ook tegen Ajax was het raak. “Dat vond ik een supervette ervaring, want ik heb toen twee keer gescoord!”.
Als spits weet Niels wat hij het liefst doet: doelpunten maken. In drie wedstrijden tegen ADO Den Haag scoorde hij zelfs zeven keer. “Ik speel het liefst voorin, want daar kan ik lekker scoren. Ik heb ook een keer achterin gestaan, maar dat was wel even wennen”, vertelt hij. Zijn vader lacht: “Niels weet inderdaad regelmatig het net te vinden. Links, rechts, hoog of laag, dat is allemaal geen probleem!” En ook in De Goffert mocht hij zijn kwaliteiten laten zien. Tijdens de rust van N.E.C. - NAC Breda mocht hij een penalty nemen op N.E.C.-doelman Rijk Janse. En ook die schoot hij raak! Hierna maakte het team een ereronde door het stadion, met een daverend applaus van het Nijmeegse publiek als kers op de taart.
Meer dan voetbal
Tijdens de bijeenkomsten bij N.E.C. stond niet enkel het voetballen centraal, maar kreeg het team ook allerlei workshops voorgeschoteld. Daar leerde Niels over onderwerpen die hem in het dagelijks leven kunnen helpen. “Het waren heel veel verschillende onderwerpen, zoals gezonder eten, op tijd rust nemen en meer bewegen”, vertelt hij. Maar als hij terugkijkt op zijn seizoen, gaat het voor hem óók om wat hij samen met de andere spelers heeft meegemaakt. “We gingen elke wedstrijd steeds beter samenspelen. We gunden elkaar de bal, waardoor bijna iedereen wel een keer kon scoren. Dat vond ik mooi. Je bent met z’n allen bezig en als er dan iemand scoort, juich je samen”, vertelt Niels. Zijn vader herinnert zich hoe de jongens elkaar tijdens de wedstrijden steeds beter vonden en hoe ze elkaar ook na afloop bleven opzoeken. Het waren niet alleen de doelpunten die telden, maar ook het plezier dat de spelers met elkaar hadden.
Dat plezier was voor zijn ouders misschien wel het mooiste om te zien. Niels is van zichzelf vrij rustig en laat niet altijd uitbundig merken wat hij ergens van vindt. Toch zagen ze hem tijdens zijn tijd bij N.E.C. veranderen, vooral op het voetbalveld. “Hij reageert nu meer tijdens een wedstrijd. Als er gescoord wordt, juicht hij mee en gaat hij altijd voor de bal. Daar is hij wel sterk in gegroeid. Je ziet echt een andere Niels ten opzichte van twee jaar geleden. Vooral in het veld”, vertelt zijn moeder.
Voor Niels was het belangrijk dat hij de kans kreeg om te laten zien wat hij kan. “Ik wilde graag bij N.E.C. spelen en ervaren hoe het is om voor een profclub uit te komen. Je wordt dan echt als voetballer gezien en je hoort bij het team. Dat is heel mooi om mee te maken”, vertelt hij. Zijn ouders zagen hoe hij daar zijn plek vond. Niet doordat hij ineens iemand anders werd, maar doordat hij de ruimte kreeg om op zijn eigen manier mee te doen en zichzelf te ontwikkelen.
Ervaringen voor het leven
Ook buiten het veld ontstond er een band tussen de spelers. Ze kwamen van verschillende clubs vandaan en zagen elkaar na hun seizoen bij N.E.C. niet meer iedere maand. Toch voelde het bij een weerzien gelijk weer vertrouwd. “We hadden elkaar een tijd niet gezien, maar toen we elkaar weer tegenkwamen, was het meteen weer leuk. Je speelt misschien bij een andere club, maar je kent elkaar van N.E.C. en je hebt samen dat seizoen meegemaakt”, vertelt Niels. Zijn vader herinnert zich hoe de jongens elkaar bij dat toernooi enthousiast terugzagen. Iedereen droeg inmiddels weer het shirt van zijn eigen club, maar op dat moment stonden ze weer bij elkaar als één team. Ook de ontvangst bij de verschillende profclubs is de familie bijgebleven. Met de spelersbus aankomen, het stadion binnenlopen en samen op de foto gaan met spelers uit het eerste elftal: het waren bijzondere ervaringen.
“Dat ze ons iedere keer met de echte N.E.C.-bus kwamen ophalen en dat we bij de clubs zo goed werden ontvangen, vond ik heel speciaal”, vertelt Niels. “Je voelt je dan echt een profvoetballer. En het maakt eigenlijk niet uit bij welke club je speelt, want tijdens die wedstrijden ben je samen één team.”
Zijn ouders zijn vooral dankbaar dat Niels deze ervaringen heeft kunnen opdoen. “Voor veel voetballers zijn een wedstrijd spelen, een shirt krijgen of op de foto gaan met een profvoetballer misschien heel gewone dingen. Maar voor hen zijn het momenten die niet vanzelfsprekend zijn. We hopen dat meer kinderen met een beperking de mogelijkheid krijgen om te sporten, hun talenten te ontdekken en plezier te beleven aan voetbal.”
Eén ding is in ieder geval duidelijk voor Niels: deze ervaring neemt niemand hem meer af. Het heeft hem mooie herinneringen opgeleverd en ervoor gezorgd dat hij met nog meer plezier het veld op stapt. En als hij opnieuw gevraagd zou worden om mee te doen aan de Bijzondere Eredivisie? Daar hoeft hij niet lang over na te denken. “Ja, absoluut!”, zegt Niels meteen met een glimlach op zijn gezicht. Zijn ouders zien het ook: het seizoen bij N.E.C. was een ervaring die ze niet snel zullen vergeten.
Inmiddels voetbalt Niels bij Beuningse Boys, waar hij twee keer per week traint. Ook daar krijgt hij de kans om zich verder te ontwikkelen en meer te voetballen. En N.E.C. blijft hij natuurlijk volgen. Voor de Europese wedstrijd tegen Dinamo Zagreb heeft hij alvast een voorspelling: “Ik denk dat N.E.C. met 0-2 wint en dat Tjaronn Chery gaat scoren!”